Aanpak tegen wildplakken in Zeeburg

De vernieuwde werkwijze in Zeeburg is een combinatie van handhaven, schoonmaken en communicatie. De handhavers openbare ruimte richten zich niet meer op de wildplakker, maar op de opdrachtgever. Hierdoor wordt de pakkans vergroot. Ook wordt de wildplakker niet meer bekeurd, maar wordt een dwangsom van 200 euro per opgeplakte poster opgelegd aan de opdrachtgever. Handhavers openbare ruimte gaan 's morgens rond zessen het gebied in om de resultaten van nieuwe wildplakactiviteiten te inventariseren. Er wordt onmiddellijk met opruimen begonnen, zodat om 8.00 uur alle posters verwijderd zijn en het gebied weer schoon is. Door de snelheid waarmee affiches worden verwijderd, is het rendement voor de opdrachtgever nihil. Niemand heeft de posters gezien en er is vaak geen tijd (en geld) meer om nieuwe posters te produceren. Geregeld wordt ook een hele stapel drukwerk in beslag genomen, waardoor er helemaal niet meer geplakt kan worden.

Bewoners worden onder meer door middel van tv-spotjes op AT5 opgeroepen om wildplakacties te melden op een speciaal emailadres. Ook heeft een aantal grote locaties voor feesten en partijen in het verhuurcontract een passage opgenomen dat wildplakken in Amsterdam verboden is en dat zij informatie over opdrachtgevers doorgeven aan handhavers openbare ruimte. Daarmee is de pakkans enorm vergroot. De nieuwe aanpak heeft ervoor gezorgd dat het wildplakken binnen het stadsdeel sterk is verminderd. Binnenkort komt er een handreiking voor alle stadsdelen, zodat zij deze methode ook effectief en efficiënt kunnen toepassen.

20 januari 2005 (nr. 6)