Vastbijten in voortijdig schoolverlaten: deel I

"Een ketenaanpak veronderstelt dat er sprake is van een keten. In het beleid om verzuim en schoolverlaten te voorkomen bestaat die keten ontegenzeggelijk: in het object – het kind, de leerling, de jongere - van 0-23 jaar. De werkelijkheid van alle betrokkenen en instituties is dat die zich niet of nauwelijks als keten ervaren. Dat is logisch omdat ieder de eigen doelstellingen heeft en vaak marginaal met aansluitingsvraagstukken geconfronteerd wordt. Volgens de theorie zou een ketenaanpak moeten betekenen dat het geheel beschreven wordt als keten en volgens dat patroon ook bestuurd zou moeten worden. Gezien de complexiteit en de verschillende verantwoordelijkheden is dat een illusie. In Amsterdam is daarom gekozen voor een andere ketenbenadering: de incrementele ketenaanpak. Dat is een moeilijke maar realistische en succesvolle weg gebleken. De aanpak wordt in twee artikelen beschreven. Dit is deel I..."

Klik hier om het volledige artikel te downloaden